Image default

آیا هدف سینما صرفا سرگرمی است؟ آیا سینماگرهای غربی با هدف ارائه‌ی هنر برای هنر و کسب سود بیش‌تر به ساخت فیلم می‌پردازند؟ آیا جایگاه واقعی هنر تنها در مقابل لنز دوربین و در قاب تصویر است یا عرصه‌ها و حوزه‌های دیگری را نیز در بر می‌گیرد؟ آیا وقت آن نرسیده که با نگاهی واقع‌بینانه به سینمای غرب بنگریم و پرده از چهره‌ی بزک شده‌ی آن برداریم؟

اسپیلبرگ از عضویت در هیئت مشاوره ملی بوی اسکات امریکا (پیش‌آهنگی پسران آمریکا) در سال ۲۰۰۱ به علت عدم پذیرش موضع ضد همجنس‌بازانه‌ی این سازمان (بوی اسکات) استعفا داد.

اسپیلبرگ در بیانیه‌ی خود گفت: «در همین سال‌های اخیر به شدت متاثر شدم زمانی که دیدم بوی اسکات امریکا به طور فعال و عمومی در تبعیض [علیه هم جنس‌بازان!] شرکت دارد.»

اسپیلبرگ گفت: من فکر می‌کردم بوی اسکات برای فرصت‌های برابر پافشاری و ایستادگی می‌کند. من همواره مصرانه به صورت عمومی و خصوصی علیه تعصب و تبعیض مبتنی بر قومیت، دین، نژاد و گرایشات جنسی صحبت کرده‌ام.

اسپیلبرگ نه تنها در کسوت یک کارگردان و نویسنده بلکه در لباس شوالیه‌ی امپراتوری هالیوود به دنبال جهان‌گیر کردن رویای امریکایی است. یکی از ماموریت‌های او در این راستا ترویج و عادی سازی هم‌جنس‌بازی و عمل شنیع لواط است. ماموریتی که نهایت آن نفی حیا (غیرت و عفت) و نابودی حرث و نسل خواهد بود. آیا خام‌اندیشی نیست اسپیلبرگ را تنها یک کارگردان یا یک هنرمند که هدفش ارائه‌ی هنر برای هنر و سرگرمی است، تصور کنیم؟!

لینک خبر حمایت اسپیلبرگ از هم‌جنس‌بازان: اینجا کلیک کنید

مطالب مرتبط

نقد پویانمایی «رنگو»

سردبیر پویانقد

الن دی‌جنرس؛ فاحشه‌ا‌ی هم‌جنس‌باز که در پوشش یک گوینده ظاهر می‌شود!

سردبیر پویانقد

فیلم همجنس‌بازانه‌ی «آبی گرم‌ترین رنگ است» برنده‌ی جایزه‌ی نخل طلا از جشنواره‌ی کن شد!!

سردبیر پویانقد

دیدگاهتان را بیان کنید